by: Talha Dereci

Kendime Dersler — I

  1. Soyut bir tartışmayı kişisel bir deneyimle aç; fakat bu deneyimi metnin ana sorusuna bağla.
  2. Bir düşünürü savunurken hatalarını gizleme; hangi görüşlerinin korunduğunu, hangilerinin terk edildiğini ayır.
  3. Bilimsel bulgunun neyi kanıtladığını ve neyi kanıtlamadığını açıkça belirt.
  4. Kavramlar arasındaki benzerliği doğrudan özdeşlik gibi sunma.
  5. Eleştirilen yaklaşımın güçlü olduğu alanları da göster.
  6. Bir kitabı tanıtırken yazarın yaşam öyküsünü yalnızca araştırma yönelimini açıklıyorsa kullan.
  7. Tartışmayı kişiler üzerinden değil, yöntemler ve kanıtlar üzerinden kur.
  8. Güncel bir tehlikeyi anlatırken onun tarihsel nedenlerini geriye doğru izle.
  9. Devlet politikası ile bu politikanın toplumlarda bıraktığı hafızayı birlikte ele al.
  10. Kendi toplumunu eleştirirken karşı tarafı idealize etme.
  11. Kişisel gözlemleri genel savın yerine değil, onu somutlaştırmak için kullan.
  12. Bir politikanın niyetinden çok sahadaki sonuçlarına bak.
  13. Soyut bir siyasal sorunu birkaç somut kişi üzerinden görünür kıl.
  14. Eleştirdiğin davranışın haklı biçimiyle zararlı biçimini ayır: eleştiri başka, ahlaki tasfiye başka.
  15. Karşı tarafın da benzer bir sorun yaşadığını göstererek kolay genellemeyi önle.
  16. Kişisel deneyimi ana tezin yerine değil, onu destekleyen bir örnek olarak kullan.
  17. İstatistikleri tek başına kanıt sayma; savunduğun kültürel dönüşümle ilişkisini açıkla.
  18. Mizahı sert eleştiriyi taşıyan bir araç olarak kullan, fakat temel siyasal tehdidi hafife alma.
  • Öne Çıkan Görsel: Jean-Baptiste Camille Corot, A View near Volterra (1838).
  • Karşılaşma anlarından çıkarılan, bir tür tavsiye niteliğindeki kendime dersler. Kategori adı olan Meditasyonlar Marcus Aurelius’a imlemedir.